{"id":18,"date":"2016-07-11T14:44:02","date_gmt":"2016-07-11T14:44:02","guid":{"rendered":"http:\/\/jaceksienicki.pl\/?page_id=18"},"modified":"2019-07-07T10:47:35","modified_gmt":"2019-07-07T10:47:35","slug":"zyciorys","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/?page_id=18","title":{"rendered":"\u017byciorys"},"content":{"rendered":"\n

Jacek Kazimierz Sienicki<\/strong> urodzony dnia 29 lutego 1928 roku w Warszawie, jest drugim synem Stefana Sienickiego<\/a><\/strong>, in\u017cyniera architekta i Zofii ze Smole\u0144skich. Wraz z rodzicami i starszym o dwa lata bratem Stefanem<\/a><\/strong>, mieszka w Warszawie przy ulicy Marsza\u0142kowskiej 25.<\/p>\n\n\n\n

1936<\/strong>
Ca\u0142a rodzina Sienickiego przenosi si\u0119 na Sask\u0105 K\u0119p\u0119, na ul. Czesk\u0105 6, do domu wybudowanego przez ojca. Jest to segment w tzw. bloku architekt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

1939<\/strong>
Ojciec artysty, kapitan rezerwy Stefan Sienicki, zostaje ci\u0119\u017cko ranny pod Krasnym Stawem. Ze szpitala w Kowlu wywieziony do obozu w Kozielsku. Jest jednym z nielicznych, niezamordowanych w Katyniu. Trafia do obozu w Griazowcu. Z Armi\u0105 Andersa przechodzi przez Bliski Wsch\u00f3d. W roku 1943 wraz z transportem wojska trafia do Anglii, gdzie w latach 1943-46 jest wyk\u0142adowc\u0105 w Polskiej Szkole Architektury przy Liverpool University.<\/p>\n\n\n\n

1939-1945<\/strong>
Jacek Sienicki wojn\u0119 prze\u017cywa w Warszawie, wraz z bratem i matk\u0105. Ucz\u0119szcza na tajne komplety i pracuje jako pomoc w drukarni na Targ\u00f3wku. Obowi\u0105zkowo ucz\u0119szcza do szko\u0142y drukarskiej przy ul. Konwiktorskiej. Du\u017co rysuje. Okres powstania warszawskiego r\u00f3wnie\u017c prze\u017cywa w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n

1945<\/strong>
Po pobycie w obozie w Pruszkowie i dalszej tu\u0142aczce powraca wraz z matk\u0105 do Warszawy. Wyrzuceni z ocalonego domu rodzinnego na Saskiej K\u0119pie, zamieszkuj\u0105 u rodziny matki. Dopiero rok po wojnie, do Polski wracaj\u0105 – brat artysty, wywieziony do Niemiec i ojciec z Anglii, po zwolnieniu z wojska. Na kursach semestralnych Jacek Sienicki ko\u0144czy gimnazjum im. J. S\u0142owackiego i zapisuje si\u0119 do Liceum Sztuk Plastycznych przy ulicy My\u015bliwieckiej w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n

1948<\/strong>
Ko\u0144czy Liceum Sztuk Plastycznych (matura).<\/p>\n\n\n\n

1948<\/strong>
Kazimierz Dolny nad Wis\u0142\u0105 \u2013 Jacek Sienicki wyje\u017cd\u017ca na sw\u00f3j pierwszy, prywatny plener. Na plenerze towarzyszy mu grupa przyjaci\u00f3\u0142 z liceum – Krystyna Brzechwa, Andrzej Heidrich, Wanda Kasi\u0144ska, Jan Lebenstein, Marek Oberl\u00e4nder, i Maria Wieczork\u00f3wna. Razem dostaj\u0105 si\u0119 te\u017c na Akademi\u0119 Sztuk Pi\u0119knych w Warszawie. Przysz\u0142a \u017cona Sienickiego, Wanda Kasi\u0144ska, kole\u017canka z klasy w Liceum Sztuk Plastycznych, r\u00f3wnie\u017c zdaje do Akademii Sztuk Pi\u0119knych i na histori\u0119 sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, kt\u00f3r\u0105 uko\u0144czy w 1953 roku.<\/p>\n\n\n\n

1949<\/strong>
Jacek Sienicki studiuje w ASP, w pracowniach prof. Kazimierza Tomorowicza, prof. Aleksandra Rafa\u0142owskiego, prof. Marka W\u0142odarskiego i prof. Artura Nacht-Samborskiego.<\/p>\n\n\n\n

1953<\/strong>
Jacek Sienicki zawiera ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Wand\u0105 Kasi\u0144sk\u0105. Zostaje przyj\u0119ty do Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w, na podstawie prac.<\/p>\n\n\n\n

1954<\/strong>
Uzyskuje dyplom z malarstwa w pracowni prof. Artura Nacht-Samborskiego. Zostaje zaanga\u017cowany jako asystent w pracowni mistrza. Z profesorem Arturem Nacht-Samborskim wsp\u00f3\u0142pracuje przez kolejne trzyna\u015bcie lat. Adaptuje poddasze w kamienicy przy ulicy Freta 37, gdzie powstaje ma\u0142e mieszkanie-pracownia. Wyje\u017cd\u017ca na plener do Pi\u0144czowa wraz z Janem Dzi\u0119dzior\u0105, Markiem Oberl\u00e4nderem i Gabriel\u0105 Obremb\u0105. Powstaje szereg rysunk\u00f3w z kamienio\u0142om\u00f3w i z miasteczka. Grupa przyjaci\u00f3\u0142 (Jan Dzi\u0119dziora, El\u017cbieta Grabska, Marek Oberl\u00e4nder, Jacek Sienicki, Aleksander Wallis), spotykaj\u0105ca si\u0119 stale na Ok\u00f3lniku \u2013 w ma\u0142ym pokoiku w mieszkaniu Marka Oberl\u00e4ndera, postanawia zorganizowa\u0107 wystaw\u0119 sztuki<\/a><\/strong>, maj\u0105c\u0105 by\u0107 pokazem swobodnej dzia\u0142alno\u015bci artystycznej ich pokolenia. Zebrania organizator\u00f3w odbywaj\u0105 si\u0119 nast\u0119pnie na ulicy Solnej, we wsp\u00f3lnej pracowni. Rok p\u00f3\u017aniej zaowocowa\u0142o to wystaw\u0105 Arsena\u0142.<\/p>\n\n\n\n

1954<\/strong>
Rodzi si\u0119 c\u00f3rka Sienickiego \u2013 Joanna.<\/p>\n\n\n\n

1955<\/strong>
Jacek Sienicki wprowadza si\u0119 z \u017con\u0105 i c\u00f3reczk\u0105 do uko\u0144czonego mieszkania-pracowni, na poddaszu przy ulicy Freta 37.<\/p>\n\n\n\n

1955<\/strong>
Lipiec \u2013 sierpie\u0144: odbywa si\u0119 Og\u00f3lnopolska wystawa plastyki \u201ePrzeciw wojnie, przeciw faszyzmowi\u201d (Arsena\u0142)<\/a><\/strong>, po\u0142\u0105czona z mi\u0119dzynarodowym festiwalem m\u0142odzie\u017cy. Na wystawie Jacek Sienicki pokazuje dwa obrazy: pejza\u017c i autoportret, oraz kilka rysunk\u00f3w o tre\u015bci antywojennej.<\/p>\n\n\n\n

1957<\/strong>
Otrzymuje stypendium do W\u0142och. Razem z Janem Dzi\u0119dzior\u0105, Markiem Oberl\u00e4nderem i Zbigniewem Karpi\u0144skim z Wroc\u0142awia odbywaj\u0105 podr\u00f3\u017c poci\u0105giem do W\u0142och. Trasa wiedzie przez Wiede\u0144 do Palermo, a z powrotem przez Zurych i Bazyle\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Pocz\u0105tek lat 60<\/strong>
Opr\u00f3cz pracy artystycznej i dydaktycznej, wraz z Janem Dzi\u0119dzior\u0105 i Przemys\u0142awem Brykalskim zajmuje si\u0119 te\u017c opracowywaniem wn\u0119trz przemys\u0142owych (ergonomicznymi zagadnieniami barwy w zak\u0142adach przemys\u0142owych). Opracowuj\u0105 Zak\u0142ady R\u00f3\u017cy Luksemburg, Elektrociep\u0142owni\u0119 na \u017beraniu oraz Fabryk\u0119 Maszyn i Urz\u0105dze\u0144 w Kluczborku.<\/p>\n\n\n\n

1961<\/strong>
Uczestniczy w drugim biennale m\u0142odych w Pary\u017cu. Wyje\u017cd\u017ca do Pary\u017ca na stypendium rz\u0105du francuskiego. Du\u017co rysuje. Interesuje si\u0119 te\u017c rozwi\u0105zaniami wn\u0119trz przemys\u0142owych we Francji, ogl\u0105da wiele zak\u0142ad\u00f3w. W zamian za oddane Zwi\u0105zkowi Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w mieszkanie – pracowni\u0119 przy ulicy Freta 37, otrzymuje \u2013 wi\u0119kszy lokal przy ulicy Rycerskiej 10, gdzie zamieszkuje wraz z \u017con\u0105 i c\u00f3rk\u0105. Ma osobny pok\u00f3j do pracy. Intensywnie pracuje. Uczestniczy w wielu wystawach w kraju i za granic\u0105, m.in. w wystawie \u201eWarszawskie Getto\u201d w Amsterdamie, Sztokholmie i Malm\u00f6.<\/p>\n\n\n\n

1964<\/strong>
Podczas wakacji wyje\u017cd\u017ca na zaproszenie brata do Iraku, gdzie Stefan Sienicki<\/a><\/strong> przebywa jako architekt z ramienia Polserwisu. Razem podr\u00f3\u017cuj\u0105. Zwiedzaj\u0105 Irak, Jordani\u0119, Liban, p\u0142yn\u0105 do Egiptu i Grecji, jad\u0105 przez Jugos\u0142awi\u0119 i W\u0119gry.<\/p>\n\n\n\n

1967<\/strong>
Ko\u0144czy prac\u0119 asystenta w pracowni profesora Artura Nachta-Samborskiego i obejmuje samodzielne prowadzenie pracowni \u201eproblemy malarstwa w architekturze\u201d. Prac\u0119 asystenta Jacek Sienicki wspomina jako najciekawszy okres pracy na uczelni. Z nabytych do\u015bwiadcze\u0144 korzysta p\u00f3\u017aniej w swojej pracy pedagoga. Prof. Artur Nacht-Samborski przechodzi na emerytur\u0119 w 1968 roku.<\/p>\n\n\n\n

1969<\/strong>
Otrzymuje nagrod\u0119 Galerii Arkady w Krakowie, za najciekawsz\u0105 wystaw\u0119 roku \u201869. Nagroda wi\u0105\u017ce si\u0119 z wydaniem ma\u0142ej ksi\u0105\u017ceczki z reprodukcjami kilkunastu prac. Tekst do ksi\u0105\u017ceczki pisze artysta malarz Stanis\u0142aw Rodzi\u0144ski, z kt\u00f3rym Sienickiego wi\u0105\u017ce wieloletnia przyja\u017a\u0144.<\/p>\n\n\n\n

1970<\/strong>
Niespodziewanie umiera ojciec Jacka Sienickiego<\/a><\/strong>. Artysta wraz z \u017con\u0105 przejmuj\u0105 opiek\u0119 nad chor\u0105 matk\u0105 \u2013 a\u017c do jej \u015bmierci, 18 lat p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n

1971<\/strong>
Otrzymuje nominacj\u0119 na docenta \u2013 po 7 latach oczekiwania od przewodu kwalifikacyjnego, przeprowadzonego dnia 1 grudnia 1964 roku.<\/p>\n\n\n\n

1974<\/strong>
Uczestniczy w drugim mi\u0119dzynarodowym biennale w Koszycach (Czechos\u0142owacja), na kt\u00f3rym otrzymuje nagrod\u0119 miasta Koszyce. Otrzymuje nagrod\u0119 krytyki artystycznej im. C.K. Norwida za wystaw\u0119 w warszawskiej Zach\u0119cie i Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi za prac\u0119 pedagogiczn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

1975<\/strong>
Obejmuje pracowni\u0119 malarstwa na wydziale malarstwa w ASP, po odej\u015bciu na emerytur\u0119 prof. Marka Byliny. Prowadzi pracowni\u0119 przez kolejne 17 lat, a\u017c do czasu w\u0142asnego przej\u015bcia na emerytur\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Koniec lat 70<\/strong>
Okres bardzo intensywnej pracy tw\u00f3rczej. ZPAP umo\u017cliwia mu wynaj\u0119cie du\u017cej, widnej pracowni na osiedlu Chomicz\u00f3wka. W tej oddalonej od domu pracowni sp\u0119dza d\u0142ugie godziny. Czas dzieli na pracowni\u0119, na prac\u0119 na Akademii Sztuk Pi\u0119knych i opiek\u0119 nad chor\u0105 matk\u0105.<\/p>\n\n\n\n

1981<\/strong>
Otrzymuje nominacj\u0119 na profesora nadzwyczajnego. C\u00f3rka Joanna otrzymuje dyplom na wydziale malarstwa, w pracowni profesora Tarasina, w listopad wyje\u017cd\u017ca wraz z m\u0119\u017cem Romanem Kossakowskim do Francji. Wybuch strajk\u00f3w na uczelniach, Jacek Sienicki towarzyszy strajkuj\u0105cym studentom ASP przebywaj\u0105c wraz z nimi na uczelni. Arty\u015bcie towarzyszy sta\u0142y niepok\u00f3j o matk\u0119, mieszkaj\u0105c\u0105 na parterze w kamienicy na Starym Mie\u015bcie, kt\u00f3re jest w tym czasie terenem intensywnych dzia\u0142a\u0144 ZOMO (gazy \u0142zawi\u0105ce i petardy wrzucane s\u0105 na klatki schodowe i do mieszka\u0144).<\/p>\n\n\n\n

1982<\/strong>
Uczestniczy w manifestacjach kultury niezale\u017cnej, wystawiaj\u0105c swoje prace w ko\u015bcio\u0142ach. Wystawy indywidualne w Toruniu (Ko\u015bci\u00f3\u0142 Ojc\u00f3w Jezuit\u00f3w) i w \u0141odzi (Nawa \u015bw. Krzysztofa, Duszpasterstwo \u015arodowisk Tw\u00f3rczych).<\/p>\n\n\n\n

1983<\/strong>
Otrzymuje nagrod\u0119 im. Jana Cybisa, przyznawan\u0105 przez laureat\u00f3w tej nagrody, za ca\u0142okszta\u0142t tw\u00f3rczo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

1986<\/strong>
Jacek Sienicki wraz z \u017con\u0105 Wand\u0105 kupuje ma\u0142y domek w Ostrowiku, niedaleko Warszawy, w kt\u00f3rym powstan\u0105 cykle pejza\u017cy z drzewkiem (w tym cykl \u201eDrzewo\u201d) wiele rysunk\u00f3w, akwarel i pasteli, studia \u015bwiat\u0142a pejza\u017cu.<\/p>\n\n\n\n

1988<\/strong>
Umiera matka artysty. 17 listopada Jacek Sienicki otrzymuje nominacj\u0119 na profesora zwyczajnego.<\/p>\n\n\n\n

1989<\/strong>
Artysta zmuszony jest opu\u015bci\u0107 pracowni\u0119 na Chomicz\u00f3wce, ze wzgl\u0119du na drastycznie podniesione czynsze. Pracuje w du\u017co gorszych warunkach, w domu przy ul. Rycerskiej 10.<\/p>\n\n\n\n

1992<\/strong>
Profesor Jacek Sienicki przechodzi na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119.<\/p>\n\n\n\n

1993<\/strong>
Nagroda Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku, przyznawana za osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie malarstwa. Nie mog\u0105c utrzyma\u0107 si\u0119 z drastycznie obni\u017conej emerytury (uchwa\u0142a Sejmu zatwierdzona przez prezydenta) wraca na Akademi\u0119 Sztuk Pi\u0119knych na 1\/3 etatu. Zostaje nauczycielem rysunku na wydziale rze\u017aby. Ma wielu student\u00f3w na rysunku wieczornym.<\/p>\n\n\n\n

1994<\/strong>
Przenosi si\u0119 wraz z \u017con\u0105 z ul. Rycerskiej do odzyskanego domu rodzinnego na Saskiej K\u0119pie, z kt\u00f3rego zosta\u0142 wyrzucony w roku 1945.<\/p>\n\n\n\n

1994 – 2000<\/strong>
Lata bardzo intensywnej pracy tw\u00f3rczej. W 1995 roku odbywa si\u0119 wystawa prac artysty wraz z pracami c\u00f3rki Joanny w Galerii Milano w Warszawie. W 1997 roku, wraz z \u017con\u0105, wyje\u017cd\u017ca kolejny raz do c\u00f3rki do Francji.<\/p>\n\n\n\n

2000<\/strong>
Kazimierz Dolny nad Wis\u0142\u0105 – Jacek Sienicki organizuje wystaw\u0119 swoich prac w Domu Michalak\u00f3w. Jest to ostatnia wystawa prac za \u017cycia artysty – w miejscowo\u015bci, z kt\u00f3r\u0105 zwi\u0105zany by\u0142 corocznymi plenerami, od czasu pierwszego – w 1948 roku.<\/p>\n\n\n\n

Jacek Sienicki umiera po kr\u00f3tkiej chorobie, dnia 14 grudnia 2000 roku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jacek Kazimierz Sienicki urodzony dnia 29 lutego 1928 roku w Warszawie, jest drugim synem Stefana Sienickiego, in\u017cyniera architekta i Zofii ze Smole\u0144skich. Wraz z rodzicami i starszym o dwa lata bratem Stefanem, mieszka w Warszawie przy ulicy Marsza\u0142kowskiej 25. 1936Ca\u0142a rodzina Sienickiego przenosi si\u0119 na Sask\u0105 K\u0119p\u0119, na ul. Czesk\u0105 6, do domu wybudowanego przez<\/p>\n

\n\t\t\t\t Czytaj wi\u0119cej <\/span> <\/i><\/a>\n\t\t\t<\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":250,"parent":0,"menu_order":1,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-18","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/18","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=18"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/18\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":317,"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/18\/revisions\/317"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/250"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jaceksienicki.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=18"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}